Damar Tıkanmalarında Balonla  Genişletme ve Paypas;

Atardamar daralması veya tıkanması ileri derecede sakatlayıcı arızalara yol açar; göğüs anjini, bacaklarda arterit, beyinde zedelenme gibi. Bu arızaları hafifletmek için cerrahlar, kanı engelin yakınına götürecek kısa devrelere (baypas) başvururlar. Çok yakın bir geçmişte, tıkanan damarı genişletecek yöntemler geliştirilmiştir. En çarpıcı teknikler koroner atardamarlarla ilgili olanlardır. Aort-koroner atardamarlar arasında baypas ameliyatı basit, ama oldukça riskli bir müdahaledir. Tehlikeli engelin yeri saptandıktan sonra, koroner damar radyografisi üzerinde yeni damarın takılabileceği bir koroner atardamarı bölümü aranır. Göğüs açılıp vücut dışı bir dolaşım devresi sağlandıktan sonra, kalp 30 ila 60 dakika boyunca durdurulur. Atardamarın sağlam bölümü saptandıktan sonra orada bir yarık açılır ve aynı çapta bir damar dikilir. Yeni damar aortun ön yüzüne bağlanır. Öyle ki dolaşım normale döndürüldüğünde, kan yeni damarla engelin hemen üstüne geçer. Çoğu zaman bu köprülerden iki, üç dört tane birden yapılır. Bunun için ya uyluktan alınan toplardamarlar veya göğüste mutlaka gerekli olmayan atardamarlar kullanılır. Bu ameliyatların başlıca sakıncası takılan damarların on-on beş yıl içinde bozulması ve bazen yeniden ameliyatın gerekli hale gelmesidir.

Koroner atardamarların genişletilmesi, çok yakın zamanda gerçekleştirilen bir başarıdır, ama bu yöntemin tam yarar sağladığı şüphelidir. Genişletme için küçük çapta bir sonda (bir borucuk) kasık kıvrımındaki atardamara sokulur ve koroner atardamarların başlangıcına katar itilir; bu sondayla birlikte itilen bir baloncuk daralmış bölgeye ulaşınca birden şiddetle şişirilir, böylece damarı tıkayan ateroskleroz plağı ezilir. Bu tekniğin sakıncası darlığın, ameliyatı takip eden 6 ay içinde üçte bir oranında yeniden oluşmasıdır. Bu teknikle bütün darlıklara oluşalamaz; bu yüzden yeni teknikler araştırılmakta frezeler, türbinler, lazerler veya zemberekler kullanılarak damarlar açılmaya çalışılmaktadır.